İstesek de kapatamadığımız bir duyu organı kulak. Ellerimizle kapatabiliyoruz, yani kapatmaya zorlayabiliyoruz sadece, ama gözlerimizi kapadığımız, dudaklarımızı mühürlediğimiz, burnumuzu tıkadığımız gibi isteğe bağlı kasılmalarla duyu halini durduramıyoruz. Etraftaki sonik vibrasyonlar bir şekilde o delikten içeri süzülüyor, ve iç kulağımızda başka titreşimlere sebebiyet verecek bir sıra deprem, ses dalgalarından bir tsunami hasıl oluyor.Tüm bunlardan itibaren dışarıdaki, yabancı titreşimler bize ait, içsel, özümüze ilişkin bir hüviyet kazanıyor. Ses dalgalarının titreşimi kulak zarımızdan beynimize ulaşıp bir şekle bürünürken, bazısı dolaşım sistemimize süzülüp kalbimize yol alıyor, kalbimizde içi dağ çiçekleri ya da yamulmuş çivilerle dolu parça tesirli bir bomba olarak patlıyor. Hal böyle olunca, dudaklarımı mühürleyebilmişsem de bunca zamanda, ya da parmaklarım takımdan ayrı düz koşu yapmışsa da, kulaklarım çalışmayı sürdürdü. Kulaklarımdan giren kimi titreşimler içimde hala dolaşan, bir organdan bir organa yollanan yankılar yaratmaya, taç ve kök chakra'ları fay hattı arasında yıkıcı depremler oluşturmaya devam etti. Durum bu olunca, bu depremlerin şiddetinden, derinliğinden ve yaşanan felaket sonucu ortaya çıkan can kayıplarından bahsetmemek olmazdı.
